و در كافى از على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير از بعضى اصحابش از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : هر كس درباره مؤمنين چيزى بگويد كه با دو چشم خود ديده و با دو گوش خود شنيده باشد ، تازه از كسانى خواهد بود كه دوست دارند فحشاء در بين مؤمنين منتشر شود « 1 » . مؤلف : اين روايت را قمى هم در تفسير خود از پدرش از ابن ابى عمير از هشام از آن جناب « 2 » ، و نيز صدوق در امالى به سند خود از ابن ابى عمير ، از محمد بن حمران ، از آن جناب « 3 » ، و همچنين مفيد در اختصاص از آن جناب به طور مرسل نقل كرده « 4 » . ] باز در همان كتاب به سند خود از اسحاق بن عمار ، از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كس عمل زشتى را اشاعه دهد ، مثل كسى مىماند كه آن را باب كرده باشد « 5 » . و در مجمع البيان است كه بعضى گفته‌اند : آيه * ( « وَلا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ . . . » ) * درباره ابى بكر و مسطح بن اثاثه و پسر خاله وى نازل شده و او از مهاجرين ، و از جمله بدريين و مردى فقير بود ، و ابو بكر زندگىاش را تامين مىكرد و خرجىاش را مىداد ، همين كه در قضيه افك شركت جست ، ابو بكر نفقه اش را قطع كرد ، و سوگند خورد كه تا ابد كمترين نفعى به او نرساند ، ولى وقتى آيه فوق نازل شد ، به روش نخست خود برگشت و گفت به خدا سوگند من دوست مىدارم خدا مرا بيامرزد ، و به خدا تا زنده‌ام اين مرسوم را از او قطع نمىكنم ، ( نقل از ابن عباس و عايشه و ابن زيد ) « 6 » . باز در مجمع البيان است كه بعضى گفته‌اند : درباره جماعتى از صحابه نازل شده ، كه سوگند خورده بودند به هيچ يك از كسانى كه در داستان افك حرفى زدند چيزى انفاق و صدقه ندهند ، و با ايشان مواسات نكنند ، ( نقل از ابن عباس و غير او ) « 7 » . مؤلف : اين روايت را الدر المنثور هم از ابن جرير و ابن مردويه ، از ابن عباس روايت كرده « 8 » .

--> ( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 357 ، ح 2 . ( 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 100 . ( 3 ) امالى صدوق ص 276 ح 16 . ( 4 ) الاختصاص ، ص 222 . ( 5 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 356 ، ح 2 . ( 6 و 7 ) مجمع البيان ، ج 7 ، ص 133 . ( 8 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 35 .